ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرشم تیر نه! کمانم تویی،
در جهان دار و ندارم تویی.
رخت بستم بروم، دل بکنم،
از دل کوه بهشت، مهر و محبت بکَنم.
گر رسد باد بهاران ز زمستان عجب است!
شهر شود آینه کاری ز بهاران عجب است!
دانهای در دل آتش کاشتم
پا برهنه، مویافشان، کاشتم
گردش این گوی گردان را نِگَر
عشق من دلدادگیِ تا سریا را نِگَر
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
محمدسالخورده
شعر ((فرزندم))...ما را در سایت شعر ((فرزندم)) دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 91